Onze Stille Levens

Uit liefde geboren,
uit liefde laten gaan.

We hadden je zoveel liefde willen geven,
dat is iets wat nu niet kan,
je was prachtig, die herinnering,
daar leven we nu van.

Mooie sterke Sam, je zou nu 39 jaar geweest zijn. We waren de gelukkigste ouders op aarde. Het gemis gaat nooit over. Je was zo’n mooi jongetje, je vocht die ene week voor je leven. Omdat je longblaasjes te groot bleken te zijn kon je niet blijven leven.

Na al die jaren…nog steeds verdriet om mijn prachtig kindje. Perfect..maar door een medische blunder tijdens de bevalling overleden. 💕

Wat waren we blij! Na 8 jaren kinderwens eindelijk in verwachting na ICSI 3.
18 weken lang een fijne zwangerschap en toen ging het mis; placenta praevia, geen vruchtwater meer en waarschijnlijk een afwijking aan de longen.
Met 22 weken heb je zelf besloten dat het genoeg geweest was.
Je bent stil geboren. Vlak van tevoren hebben we je mooie hartje nog horen kloppen. Wat was je welkom! Het is nog zo kort geleden, ik mis je ontzettend, lieve Beau.
Voor altijd ons eerste kindje, onze zoon en onze trots ❤️

Mi precioso angelito Ivan siempre estaras en mi corazon, te amo.

Tot de maan en terug ❤️

Jij woont in ons hart

Lieve schat, wat missen wij jou. Je was zo welkom en je grote zus Zoey mist je ook. We houden van je!

Voor altijd ons wonder, onze trots. 💙 En nu de allermooiste ster ⭐

Voor altijd mijn kleine meisje ❤️❤️

Voor altijd mijn allerkleinste meisje 💖

Onze knapperd 🌙

Verdriet, pijn in mijn hart dat nooit meer over gaat. Ik heb je gedragen tot 41.1 en toen hoorden wij jou hartje niet meer. Ik kan die dag nooit vergeten… zo moeilijk om verder te gaan want ik mis je Kuzey. :(

🌟🦋Voor altijd en eeuwig bij ons🦋🌟

Onze engel

Je zou nu volwassen zijn, maar voor mij ben je nog steeds mijn eerste, zo gewenste en geliefde kleintje. Gestorven tijdens de bevalling, nog steeds onbegrijpelijk. Het gat in mijn hart gaat nooit meer dicht.