Onze Stille Levens

Mijn tweede kindje…29 weken zwanger…placenta werkte niet goed,

maar als een rode draad gaat ze met mijn verdere leven mee.

Lieve Joep,

We hebben 8 weken samen gevochten, jij in mijn buik, ik in het ziekenhuis met gebroken vliezen.

Met 30,5 week vond je het niet fijn meer en moest je gehaald worden.

Zo groot al en zo sterk, maar een bacterie maakte jou ernstig ziek. Na een dag ben je overleden :-(

Voor altijd in ons hart, lief kleintje en lief broertje!

Papa, mama en Noud

Onze eerste… zo gewenst. Door een placenta-loslating in de 39ste week van de zwangerschap overleden.

Wat keken we toch uit naar jou…

Afgelopen zondag had je normaal gezond en wel op de wereld moeten komen, om voor altijd bij ons te blijven.

Maar het heeft niet mogen zijn.

Nu kan je alleen maar verder leven in ons hart, in ons hoofd en in onze dromen ❤️

Lieve Chloë,

Wat missen papa, mama en jouw grote broer Quinn jou enorm. Helaas had jij geen kans om te leven en werd jij na 16 weken geboren.

Wij houden onbeschrijfelijk veel van je!

Dag lief meisje
Dag lief zusje.

Lieve kleine schat,
je broertje ging heen, jij nu ook?
waarom toch, dit is zo erg
ik voel me leeg en verdrietig,
de mensen zeggen:
ach tis maar een miskraam.
Maar dat vind ik je niet, je bent mooi en compleet, niks mis mee.
Nog niet sterk voor het dagelijks leven,
dus zoek je broertje maar op,
dan zijn jullie weer samen.
Mama vergeet jullie niet,
jullie wonen in mijn hart.
Zo teer en klein, jullie mijn kindjes.

Jij klein wonder
je hebt mijn lichaam verlaten,
maar je kan nog niet zonder
daardoor moest je het leven laten.
Nu ben ik in tranen en verdriet,
zonder jou – dat kan toch niet?

Kleine Willy

Wat een afschuwelijk moment was het toen je grote zus en mama voor de pret een echo maakten… Jouw hartje was gestopt, en je was pas 16 weken…

Hoe zou het zijn geweest als jij was blijven leven?

Lief kleintje, kleine Willy, wij denken nog aan je, je wordt nog steeds gemist

Lieve Eva,

We missen je elke dag!
Altijd in ons hart!

Dikke knuffel van papa & mama en je 2 broertjes

Voor altijd in mijn hart en mijn leven

Als een druppel
Levend Water
ben je van ons
weggegleden.

Onuitwisbaar
heb je ons leven
in beweging
gebracht.

Na 20 weken zwangerschap hebben we je totaal onverwacht in liefde los moeten laten.

Voor altijd verankerd in ons leven.

Luca, mijn lieve, mooie en kleine jongen. Je was ongeneeslijk ziek en had geen kans op leven. Met 22 weken en 6 dagen ben je geboren en overleden.

Wat was je gewenst en wat wordt je nu gemist. Wij moeten verder zonder jou maar weten niet hoe.

Onze kleine Luca. Papa en mama houden van jou💙🦋

Spitse neusjes, rossig haar, na 22 weken zwangerschap waren jullie al daar.

Nog veel te klein om te gaan leven, we hadden jullie zoveel liefde willen geven.

Geen foto’s, geen voetjes in de verf, geen graf, alleen maar flarden van die dag.

Vandaag, 8 maart 2019, dan eindelijk de erkenning, voor Martijn en Richard, onze lieve tweeling 🦋 🦋.

Liefs 💖 van jullie mama en papa.

Lieve Benjamin,

Na een zwangerschap van 35 weken, was het opeens heel stil op de echo…
Een verschrikkelijk ongeluk is ons overkomen..

We denken elke dag aan je.

Liefs, papa, mama en Julian

Voor altijd in ons hart

Zonder de omweg van het leven,
recht in de armen van onze Hemelse Vader.