Daar is ie weer: de week waarin de wereld zich herinnert wat ik nooit vergeet.
Deze week staan wereldwijd mensen stil bij babysterfte en bij de ouders en familie die dit verdriet dragen. Roze en blauwe hartjes, hartverscheurende berichten, foto’s van piepkleine mensjes; ze vullen mijn tijdlijn. Mijn hele wezen vult zich met verdriet, mijn ogen vullen zich met tranen en ik voel de zwaarte van gemis bij ieder bericht meer en meer. De Baby Loss Awareness Week (BLAW) is gestart en ik zet me schrap.
Ik herinner mij de afgelopen twee keer BLAW nog best goed. De eerste keer was Julia net twee maanden dood en opeens was daar de BLAW. Ik had nooit eerder van deze week gehoord en het voelde zo bijzonder om met miljoenen anderen op de wereld onze baby’s te herdenken. Ik appte vrienden die jaren terug een kindje zijn verloren, dat ik geen weet had van hoe intens dit is. En hoe erg ik het vond dat ik er misschien wel achteloos mee om ben gegaan.
Ook vorig jaar weet ik nog goed. Ik mocht met een oud-collega mee naar een groot personeelsfeest, leuk! Stom genoeg had ik een paar belangrijke dingen over het hoofd gezien: veel van mijn oud-collega’s hadden mij maanden daarvoor voor het laatst gezien rouwend om mijn baby die was overleden én het feest viel midden in de BLAW.
Op de dag van het feest had ik al een paar dagen lang veel content gezien en gelezen over babysterfte en wist ik niet meer waar ik met mijn zware gemoed heen kon. Op het feestje zelf voelde ik mij misplaatst en ongezien en veel mensen wisten niet wat ze tegen mij moesten zeggen. Naar dat feestje gaan was niet zo verstandig, maar die conclusie trok ik pas achteraf.
Een van de lieve oud-collega’s appte mij later nog: “Ja, schat, ik vond het al zo dapper dat je er was. Juist in deze week mag je voor jezelf kiezen en ruimte nemen voor wat je nodig hebt. Zo intens voor je!” Zij gaf woorden aan wat ik voelde: deze week maakt gewoon impact op me. Of ik nou wil of niet.
Mensen mogen zich wat mij betreft nog meer realiseren dat babysterfte zoveel meer verlies is dan alleen je kindje. Wat de naweeën (die nooit helemaal weg lijken te ebben) van dit verlies zijn, is voor veel mensen onbekend. Dus ja, zo’n Awareness week is nodig en belangrijk. Er mag over gepraat worden!
Mocht je nou ergens deze week op het punt komen dat je aanstoot neemt aan de content over dode baby’s en dat je het verdriet storend vindt, dan hoop ik dat je je realiseert dat voor mij en miljoenen anderen ‘baby loss’ niet alleen deze week aanwezig is. Jij kunt de content wegklikken en je ervoor afsluiten. Voor ons stopt het gemis niet na deze week. Dus app of bel eens iemand waarvan je weet dat het gemis misschien zwaarder voelt deze week. Het is zo waardevol om gezien te worden als bereaved parent, ook ná deze week. Onze kindjes mogen nooit vergeten worden.
Over ischa
Ischa (1983). Verloofd met Oskar. Stiefmoeder van Brian (2008) en moeder van 2 dochters: Ella (2015) en Julia (2024). Julia werd na een hele pittige bevalling met een spoedkeizersnede gehaald, en overleed na 3 dagen als gevolg van zuurstoftekort.